Στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Καραβά Πειραιώς τελέσθηκε με κατάνυξη η Ακολουθία της Αποκαθηλώσεως, προεξάρχοντος του Σεπτoύ Ποιμενάρχου μας, κ. Γεροντίου. Σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης, νέα κορίτσια, ως άλλες Μυροφόρες, προσέγγισαν με ευλάβεια το Πανάχραντο Σώμα του Κυρίου, το τύλιξαν σε λευκό σεντόνι και το παρέδωσαν στον Σεβασμιώτατο, ο οποίος το εναπόθεσε επί του Ιερού Βήματος, κατά την εκκλησιαστική τάξη.

Στην προσλαλιά του, ο Σεβασμιώτατος ανέδειξε με θεολογική ευαισθησία το νόημα της προσφοράς και της τόλμης, εστιάζοντας ιδιαίτερα στο πρόσωπο του Ιωσήφ από Αριμαθαίας. Υπογράμμισε πως η πράξη του Ιωσήφ να ζητήσει το Σώμα του Χριστού από τον Πιλάτο δεν ήταν απλώς μια πράξη ευσέβειας, αλλά μια τολμηρή ομολογία πίστεως μέσα σε ένα κλίμα φόβου και αβεβαιότητας. Εκεί όπου οι μαθητές είχαν διασκορπιστεί, ένας άνθρωπος έως τότε «κρυφός» μαθητής προβάλλει με παρρησία, διακινδυνεύοντας τη θέση και την ασφάλειά του.

Η κίνηση αυτή, όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος, φανερώνει ότι η αληθινή αγάπη προς τον Χριστό δεν περιορίζεται σε λόγια, αλλά εκφράζεται έμπρακτα, ακόμη και όταν απαιτεί θυσία. Ο Ιωσήφ δεν περίμενε την Ανάσταση για να πιστέψει· αγάπησε τον Χριστό μέσα στη σιωπή του τάφου. Και αυτή ακριβώς η τόλμη της αγάπης είναι που μεταμορφώνει τον φόβο σε ελπίδα και τη λύπη σε προσμονή Αναστάσεως.

Κλείνοντας, κάλεσε τους πιστούς να μιμηθούν το θάρρος και την προσφορά τόσο του Ιωσήφ όσο και των Μυροφόρων, κρατώντας ζωντανή την πίστη ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής, με τη βεβαιότητα ότι ο Σταυρός πάντοτε οδηγεί στο φως της Αναστάσεως.