«Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων»

Είκοσι επτά χρόνια συμπληρώνονται από την 2^α  Αυγούστου του 1999, ημέρα κατά την οποία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γερόντιος εισήλθε στην υψηλή και ευθυνοφόρο διακονία της Αρχιερωσύνης.

. Κάτω από τη σκέπη της Παναγίας οπου διετέλεσε ώς εφημέριος επι πολλά συναπτά έτη,  ξεκίνησε η Αρχιερατική του πορεία, μια πορεία που μέχρι σήμερα χαρακτηρίζεται από την αγάπη προς την Εκκλησία, την αφοσίωση στο ιερό καθήκον και τη μέριμνα για τον άνθρωπο.

. Είκοσι επτά χρόνια προσφοράς, θυσίας, προσευχής και ποιμαντικής ευθύνης.

Είκοσι επτά χρόνια κατά τα οποία ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κλήθηκε να σηκώσει τον σταυρό της Αρχιερωσύνης και να υπηρετήσει τον λαό του Θεού όχι ως κοσμικός άρχοντας, αλλά ως πατέρας, ποιμένας και διάκονος του Χριστού.

Η Αρχιερωσύνη, μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν αποτελεί ανθρώπινο αξίωμα ούτε κοσμική τιμή. Είναι διακονία. Είναι ευθύνη. Είναι σταυρός. Είναι καθημερινή θυσία για τη σωτηρία και τον αγιασμό των ψυχών.

Ο Αρχιερεύς καλείται να βρίσκεται κοντά στον άνθρωπο σε κάθε στιγμή της ζωής του. Να χαίρεται με τη χαρά του, να πονά με τον πόνο του, να στηρίζει τον αδύναμο, να ενισχύει τον απελπισμένο, να παρηγορεί τον θλιμμένο και να οδηγεί όλους προς τον Χριστό.

Αυτή είναι η ουσία της ποιμαντικής διακονίας.Και αυτή την υψηλή αποστολή υπηρετεί επί είκοσι επτά ολόκληρα χρόνια ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γερόντιος.

Ο αληθινός ποιμένας δεν βρίσκεται μακριά από το ποίμνιό του. Ζει μέσα στις χαρές και στις δοκιμασίες του. Γνωρίζει τις αγωνίες του λαού, ακούει τον πόνο του και προσπαθεί να προσφέρει όχι απλώς ανθρώπινη παρηγοριά, αλλά την ελπίδα που γεννιέται από την πίστη στον Χριστό.

Για τον Αρχιερέα, κάθε άνθρωπος είναι μια ανεπανάληπτη εικόνα του Θεού. Κάθε ψυχή έχει αξία αιώνια.

Κάθε άνθρωπος που περνά την πόρτα της Εκκλησίας είναι ένα πρόσωπο που χρειάζεται αγάπη, προσευχή και πνευματική στήριξη.

Γι’ αυτό και η ποιμαντική διακονία δεν μετριέται μόνο με αριθμούς, έργα και δραστηριότητες. Ο πραγματικός καρπός της Εκκλησίας βρίσκεται στις ψυχές. Στον άνθρωπο που επέστρεψε στην Εκκλησία.

Στον νέο που γνώρισε τον Χριστό. Στην οικογένεια που βρήκε στήριγμα. Στον πονεμένο που βρήκε παρηγοριά. Στον αμαρτωλό που βρήκε τον δρόμο της μετανοίας.

Στον άνθρωπο που, μέσα στη δυσκολία της ζωής, ένιωσε ότι η Εκκλησία δεν τον εγκατέλειψε. Είκοσι επτά χρόνια προσφοράς

Η πορεία των είκοσι επτά ετών είναι γεμάτη από στιγμές διακονίας και προσφοράς.Είναι χρόνια λειτουργικής ζωής και προσευχής.Χρόνια κατηχήσεως και πνευματικής οικοδομής.Χρόνια στήριξης των οικογενειών και των νέων. Χρόνια παρουσίας της Εκκλησίας μέσα στην κοινωνία.

Χρόνια κατά τα οποία ο Πειραιάς και η Σαλαμίνα έγιναν ένας μεγάλος πνευματικός τόπος συνάντησης ανθρώπων που αναζητούν τον Χριστό και την αλήθεια του Ευαγγελίου.Πίσω όμως από κάθε έργο και κάθε προσπάθεια βρίσκονται άνθρωποι.Βρίσκονται ψυχές.Βρίσκονται πρόσωπα που έχουν ανάγκη από έναν λόγο αγάπης, από μια προσευχή, από μια ευλογία, από μια πατρική παρουσία.

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αποστολή κάθε Επισκόπου: να γίνεται για το ποίμνιό του πατέρας πνευματικός και να το οδηγεί με ασφάλεια προς τον Χριστό.

Γι’ αυτό σήμερα η προσευχή μας γίνεται ακόμη πιο θερμή:

Παναγία Δέσποινα, σκέπε και φύλαττε τον Ποιμενάρχη μας. Χάρισέ του δύναμη στις δυσκολίες. Υπομονή στις δοκιμασίες. Φώτιση στον νου. Ειρήνη στην καρδιά.

Και πλούσια τη Χάρη του Θεού, ώστε να συνεχίσει να διακονεί την Αγία Εκκλησία και το ποίμνιό του με πίστη, αγάπη και ταπείνωση. Είκοσι επτά χρόνια – μια πορεία, μια μαρτυρία, μια ευλογία Είκοσι επτά χρόνια δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι μια ολόκληρη πορεία ζωής. Είναι χιλιάδες στιγμές προσευχής. Είναι χαρές και λύπες.  Είναι αγώνες και θυσίες. Είναι στιγμές κατά τις οποίες ο ποιμένας στάθηκε δίπλα στον άνθρωπο.

Είναι χρόνια κατά τα οποία η ποιμαντική ράβδος μετατράπηκε σε ράβδο στηρίξεως και η Αρχιερατική ευθύνη σε διακονία αγάπης.

Σήμερα, ο κλήρος και ο λαός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και Σαλαμίνος στρέφουν με σεβασμό και ευγνωμοσύνη το βλέμμα τους στον Ποιμενάρχη τους και δοξάζουν τον Θεό για την εικοσιεπτάχρονη Αρχιερατική του διακονία.  Δεν αριθμούμε απλώς χρόνια.

Αριθμούμε προσευχές. Αριθμούμε θυσίες.Αριθμούμε πνευματικούς αγώνες.

Αριθμούμε ψυχές που βρήκαν στήριγμα στην Εκκλησία.

Αριθμούμε στιγμές κατά τις οποίες ο άνθρωπος συνάντησε μέσα από την Εκκλησία την αγάπη και το έλεος του Θεού.

Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας,

Με αισθήματα σεβασμού, αγάπης και ευγνωμοσύνης, ο κλήρος και ο λαός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και Σαλαμίνος υψώνουμε σήμερα τις προσευχές μας προς τον Κύριο.

Τον παρακαλούμε να σας χαρίζει υγεία, δύναμη, φωτισμό και μακροημέρευση.

Να σας ενισχύει στον καθημερινό σας αγώνα.

Να σας στηρίζει στο δύσκολο έργο της ποιμαντικής σας διακονίας.

Να σας χαρίζει πλούσια τη Χάρη Του, ώστε να συνεχίσετε να ποιμαίνετε τον λαό του Θεού με πατρική αγάπη, ορθόδοξη πίστη και ανόθευτη προσήλωση στην Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας μας.

Και η Υπεραγία Θεοτόκος,  να σας σκεπάζει πάντοτε κάτω από το Άχραντο Μαφόριό Της.

Να σας ενισχύει στον σταυρό της ποιμαντικής ευθύνης.

Και να σας αξιώνει να συνεχίσετε για πολλά ακόμη χρόνια να υπηρετείτε την Αγία μας Εκκλησία και το ποίμνιο που σας εμπιστεύθηκε ο Θεός.

Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας,

Εις έτη πολλά, ευλογημένα και καρποφόρα!