Πρός τούς εὐλαβεστάτους Ἐφημερίους, τά Ἐκκλησιαστικά Συμβούλια τῶν Ἱερῶν Ναῶν καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς καθ’ἡμᾶς τοπικῆς ἐκκλησίας
«Εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, Κύριε…»
Ἀγαπητοί πατέρες, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ,
Ἡ Ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἱερουργοῦσα τὸ μυστήριον τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὸ χρόνο καὶ τὸ χῶρο τοῦ παρόντος αἰῶνος, ἑορτάζει σήμερα τὴν ἀρχὴν τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τὴν ἔναρξιν τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους εἰς τό ὁποῖον ὁ ἐν Τριάδι Θεός μας, κατά τό μέγα καί πλούσιον ἔλεός του, μάς ἀξιώνει γιά ἄλλη μία φορά νά εἰσέλθουμε. Καλούμαστε καὶ πάλι, ἀκολουθῶντας τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τὴν συναγωγὴ τῆς Ναζαρέτ, νὰ ἀκούσουμε τοὺς λόγους τοῦ Προφήτου Ἡσαΐου τούς ὁποίους Ἐκεῖνος ἐξεπλήρωσε στόν ἑαυτό Του καί νά αφιερώσουμε τὸ νέο κύκλο τοῦ χρόνου εἰς τὸν Δημιουργόν τῶν ἁπάντων.
Ὁ ροώδης χρόνος πού βιώνουμε ὅλοι μας εἶναι ἕνα μεταπτωτικό φαινόμενο στόν κόσμο, ὅμως σύμφωνα μέ τήν πάνσοφη πρόνοια του Θεοῦ ἐντάσσεται καί αὐτός στό σχέδιο της σωτηρίας μας. Δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία τυφλή καί ἄψυχη ἀλληλουχία ἡμερῶν καὶ μηνῶν, ἀλλά διά τῶν ἑορτῶν καὶ τῶν μυστηρίων τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας μεταβάλλεται σέ καιρὸν μετανοίας καί ἁγιασμοῦ. Ὁ πλούσιος ἐν ἐλέει καί ἀγαθότητι Τριαδικός Θεός μας, ἐντός τῆς ἰστορικῆς πραγματικότητας, καλεῖ κάθε ἄνθρωπο ξεχωριστά νά μετάσχει διά τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος στήν ἐν Χριστῷ ἀνακαίνιση, νά ἀναγεννηθεῖ ψυχικά καί πνευματικά καί νά ἀποκαταστήσει τήν ἀπωλεσθεῖσα κοινωνία μαζί Του, νικῶντας κατά χάριν τήν φθορά καί τόν θάνατο καί μετέχοντας τῶν εὐεργετικῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἐνδόξου ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. «Ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμασα, οἱ ταῦροί μου καί τά σιτιστά τεθυμένα, καί πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τούς γάμους» (Ματθ. 22, 4), λέει ὁ Κύριος προσκαλῶντας ὅλους στήν Βασιλεία Του.
Ποιά ὅμως εἶναι ἡ ἀνταπόκριση τοῦ ἀνθρώπου στό θεῖο κάλεσμα; Ἔχοντας προικιστεῖ μέ τό μεγάλο δῶρο τοῦ αὐτεξουσίου, ἐναπόκειται στόν ἴδιο νά δεχτεῖ ἤ νά ἀπορρίψει τήν δωρεά τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος δέν ἐξαναγκάζει κανέναν καί δέν παραβιάζει τήν ἐλευθερία τοῦ λογικοῦ πλάσματός Του, τήν ὁποία Ἐκεῖνος τοῦ ἔδωσε. «Θέλεις ὑγιής γενέσθαι;» (Ἰω. 5, 6), ρωτάει τόν παραλυτικό ὁ Κύριος, περιμένοντας τήν συγκατάθεσή του γιά νά τόν θεραπεύσει.
Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ ἄνθρωπος δέν πρόσκειται πάντα θετικῶς στήν κλήση τοῦ Δημιουργοῦ του, ἀλλά πολλές φορές ἐπιλέγει νά παραμένει δέσμιος τῆς φθορᾶς καί τοῦ θανάτου, δοῦλος τῆς ἁμαρτίας καί ἐγκλωβισμένος στά βλεπόμενα, στό κτιστό ἐπιστητό. Ἀνάλογα λοιπόν εἶναι καί τά ἀποτελέσματα τῶν ἐπιλογῶν του. Οἱ συνέπεις τῆς ἁμαρτίας δέν περιορίζονται μονάχα σέ ἐκεῖνον πού τήν διαπράτει ἀλλά ἔχουν παγκόσμιες συνέπειες. «Τὰ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος» (Ρωμ. 6, 23), διευκρινίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Οἱ πόλεμοι, οἱ δυστυχίες, τά βάσανα καί συντόμως εἰπεῖν ὅλα τά δεινά πού ἀντιμετωπίζει ὁ ἄνθρωπος στόν βίο του ὁφείλονται στήν διατάραξη τῆς κοινωνίας του με τόν Θεό καί στήν ἄρνηση τῆς διαρκοῦς ἀναφορᾶς του σέ Αὐτόν.
Ἀντίστοιχα, ὅμως, πλήν ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα, εἶναι καί τά ἀποτελέσματα τῆς ἀρετῆς. Ἡ ἁγιότητα ἑνός ἀνθρώπου εὑρισκομένου σέ κοινωνία μέ τόν Θεό ἐπηρεάζει τούς γύρω του καί τόν ἀναδεικνύει πνευματικό πόλο ἔλξης πρός παρηγορία καί ἀνακούφιση πολλῶν. Περί αὐτοῦ μίλησε ὁ Κύριος λέγοντας «ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς» (Ματθ. 5, 13) καί «ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθώς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος» (Ἰω. 7, 38). Γιά αὐτό καί ὁ ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σαρῶφ συμβουλεύοντας τούς πιστούς ἔλεγε: «ἀπόκτησε τήν πνευματική εἰρήνη καί τότε χιλιάδες ψυχές ὁλόγυρά σου θά βροῦν τή λύτρωση».
Μέ τήν εἴσοδό μας λοιπόν στὸ νέο ἐκκλησιαστικό ἔτος, ἂς ἀνανεώσουμε τήν ὑπόσχεσή μας νά ζήσουμε σύμφωνα μέ το θέλημα τοῦ Θεοῦ ὥστε νά ἀξιωθοῦμε νά ἀντικρύσουμε μέσα ἀπό τήν κτίση τόν Κτίσαντα. Ἂς παρακαλέσουμε τόν Κύριο ὥστε νὰ εἰρηνεύσει τόν κόσμο καί νά χαρίσει σέ ὅλους ὑγεία καὶ πνευματικὴ πρόοδο. Ἂς συνεργαστοῦμε μέ τόν Κύριο τῆς Δόξης γιά τήν μεταμόρφωση τοῦ ἐαυτοῦ μας καί τῆς ζωῆς μας, μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Παναχράντου Μητρός Του καί πάντων τῶν Ἁγίων.
Μέ εὐχές γιά ἕνα καρποφόρο καί ὡφέλιμο νέο ἐκκλησιαστικό ἒτος
Ὁ Μητροπολίτης
Ὁ Πειραιῶς καί Σαλαμῖνος Γερόντιος