Στον Παλαίφατο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Πειραιώς ιερούργησε ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Γερόντιος, κατά την ΙΓ΄ Κυριακή του Ματθαίου.

Στην προσλαλιά του, ο Σεβασμιώτατος, με αφορμή την ευαγγελική περικοπή της ημέρας, αναφέρθηκε στην παραβολή του αμπελώνος και των κακών γεωργών, μία παραβολή βαθιάς θεολογικής σημασίας, μέσα από την οποία ο Χριστός αποκαλύπτει την άπειρη αγάπη και τη μακροθυμία του Θεού, αλλά και την ευθύνη του ανθρώπου απέναντι στα δώρα και τις ευεργεσίες που καθημερινά δέχεται από Εκείνον.

Ο αμπελώνας, τον οποίο ο οικοδεσπότης φύτεψε με φροντίδα και αγάπη, αποτελεί εικόνα της πνευματικής ζωής που ο Θεός εμπιστεύεται στον άνθρωπο. Δεν μας παραδίδεται ως ιδιοκτησία για να τον οικειοποιηθούμε, αλλά ως ιερή παρακαταθήκη, την οποία καλούμαστε να καλλιεργήσουμε και να καταστήσουμε καρποφόρα.

Ο Θεός προσφέρει στον άνθρωπο όλα όσα χρειάζεται για τη σωτηρία του. Του χαρίζει την Εκκλησία, το Ευαγγέλιο, τα Μυστήρια, τη Χάρη Του και, πάνω απ’ όλα, τον ίδιο τον Υιό Του. Εκείνο όμως που ζητά από εμάς είναι ο καρπός της αγάπης, της πίστεως, της μετανοίας και της πνευματικής καρποφορίας.

Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι το μήνυμα της παραβολής παραμένει διαχρονικό και απευθύνεται στον καθένα μας προσωπικά. Ο καθένας από εμάς είναι ένας εργάτης στον αμπελώνα του Κυρίου. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο τι μας έχει προσφέρει ο Θεός, αλλά και τι καρπό προσφέρουμε εμείς στον Κύριο από όσα Εκείνος μας εμπιστεύθηκε.

Η παραβολή μας καλεί να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο καλλιεργούμε τον προσωπικό μας αμπελώνα, την καρδιά μας. Διότι μπορεί ο άνθρωπος να έχει λάβει πλούσια πνευματικά χαρίσματα, αλλά, εάν αυτά δεν μεταμορφώνονται σε έργα αγάπης, ταπείνωσης, συγχωρητικότητας και διακονίας, ο αμπελώνας της ψυχής παραμένει άκαρπος.

Ο αμπελώνας, επομένως, δεν είναι απλώς ένας τόπος εργασίας· είναι ο χώρος μέσα στον οποίο ο Θεός συναντά τον άνθρωπο και τον καλεί να γίνει συνεργός στο έργο της σωτηρίας του. Η Εκκλησία αποτελεί τον πνευματικό αυτό αμπελώνα, όπου κάθε πιστός έχει τη δική του θέση, τη δική του ευθύνη και τη δική του αποστολή.