Με ευλάβεια και κατάνυξη συγκεντρωθήκαμε και φέτος στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πειραιώς. Προεξάρχοντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας,  κ. Γεροντίου για να ψάλλουμε τον Ακάθιστο Ύμνο έμπροσθεν του Θαυματουργού Εικονίσματος της  Ελεούσας.  Έναν  από τους ωραιότερους και βαθύτερους ύμνους της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο, τη Μητέρα του Θεού και μητέρα όλων μας.

Ο Σεβασμιώτατος στήν προσλαλιά του  τόνισε: Η Θεοτόκος είναι το ζωντανό παράδειγμα της υπακοής στο θέλημα του Θεού. Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ της ανήγγειλε το χαρμόσυνο μήνυμα, εκείνη απάντησε με ταπεινότητα: «Ιδού η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Μέσα από την απάντησή της γεννήθηκε η σωτηρία του κόσμου. Η Παναγία έγινε η γέφυρα που ενώνει τον ουρανό με τη γη, το σκάφος της σωτηρίας, η νέα Εύα που με την υπακοή της αναιρεί την πτώση της παλαιάς Εύας.

Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελεί μία μυσταγωγία πίστεως. Οι στίχοι του, γεμάτοι εικόνες, μεταφορές και δογματική αλήθεια, μας διδάσκουν και μας συγκινούν. Σε κάθε “Χαίρε” αντηχεί η χαρά της Ενανθρωπήσεως, η νίκη της ζωής επί του θανάτου, η ελπίδα κάθε χριστιανού. Κάθε στροφή, κάθε προσφώνηση προς την Παναγία, μας θυμίζει την αγάπη και τη μεσιτεία της, ιδίως σε περιόδους δοκιμασίας και θλίψεως.

Δεν είναι τυχαίο που ο ύμνος αυτός ψάλλεται ιδιαίτερα κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Καθώς πορευόμαστε προς το Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου, η Εκκλησία μας καλεί να εμβαθύνουμε, να επιστρέψουμε, να καθαρίσουμε την καρδιά μας. Και η Θεοτόκος στέκει δίπλα μας ως στοργική μητέρα, οδηγώντας μας με τη σιγή και την προσευχή της στην αγκαλιά του Υιού της.

Ας παρακαλέσουμε λοιπόν την Παναγία μας, τη «χαρά των θλιβομένων», τη «σκέπη του κόσμου πλατυτέρα νεφέλης», να μεσιτεύει στον Κύριο για τις ψυχές μας, για τις οικογένειές μας, για την Εκκλησία και την πατρίδα μας. Ας την τιμούμε όχι μόνο με ύμνους, αλλά και με μίμηση της ταπεινότητάς της, της καθαρότητάς της και της εμπιστοσύνης της στον Θεό.

Κλείνοντας προέτρεψε,  ας έχουμε πάντοτε στην καρδιά μας τα λόγια του Ακαθίστου:

«Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε», και ας τα επαναλαμβάνουμε με πίστη και αγάπη, γνωρίζοντας ότι η Παναγία δεν εγκαταλείπει ποτέ κανέναν που προστρέχει σ’ Εκείνη με αληθινή καρδιά.