Με ιδιαίτερη κατάνυξη τελέστηκε ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, χοροστατούντος του σεπτού Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου κ. Γεροντίου, πλαισιωμένου από τον ιερό κλήρο της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως. Πλήθος πιστών από ολόκληρη τη Μητροπολιτική μας Περιφέρεια ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Ιεράς Μητροπόλεως, προκειμένου να συμπροσευχηθούμε και να αλληλοσυγχωρηθούμε κατά τον πρώτο αυτόν Κατανυκτικό Εσπερινό, να λάβουμε την ευχή του πνευματικού μας Πατέρα και να εισέλθουμε στο στάδιο των αρετών.

Στον λόγο του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην είσοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την ακρόπολη των αρετών του εκκλησιαστικού μας έτους. «Στεκόμαστε σήμερα στο κατώφλι της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στον Α΄ Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγγνώμης», τόνισε. «Η Εκκλησία μας καλεί να κάνουμε το πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα: να συγχωρήσουμε και να ζητήσουμε συγχώρηση. Χωρίς αυτό το βήμα, καμία νηστεία, καμία προσευχή, καμία άσκηση δεν μπορεί να καρποφορήσει».

Υπενθύμισε τον λόγο του Κυρίου στο Ευαγγέλιο: «Αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει και σε σας ο Πατέρας σας ο ουράνιος· αν όμως δεν συγχωρήσετε, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα δικά σας παραπτώματα». Ο λόγος αυτός, υπογράμμισε, δεν αποτελεί απλώς μια ηθική προτροπή, αλλά πνευματικό νόμο που καθορίζει τη σχέση μας με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Επικαλέστηκε ακόμη τη διδασκαλία του Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο οποίος τονίζει ότι τίποτε δεν μας καθιστά τόσο όμοιους με τον Θεό όσο η συγχωρητικότητα, καθώς και του Ισαάκ ο Σύρος, που διδάσκει πως ελεήμων καρδιά είναι εκείνη που φλέγεται από αγάπη για όλη την κτίση, ακόμη και για όσους την αδικούν.

Με πατρική αγάπη επεσήμανε ότι συχνά κρατούμε μέσα μας πικρία και λογαριάζουμε το «δίκιο» μας. Όμως η Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι αγώνας αυτοδικαίωσης, αλλά ταπείνωσης. Ο Χριστός επάνω στον Σταυρό δεν πρόβαλε το δίκιο Του, αλλά προσευχήθηκε: «Πάτερ, άφες αυτοίς». Όπως σημειώνει και ο Ιωάννης της Κλίμακος, η μνησικακία είναι σκοτάδι της ψυχής και δηλητήριο που πρώτα δηλητηριάζει εκείνον που το κρατά. Η συγγνώμη, αντίθετα, είναι το κλειδί που ανοίγει την καρδιά στο φως της θείας χάριτος.

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι η νηστεία δεν περιορίζεται σε διατροφικές επιλογές, αλλά συνιστά αποχή από την κακία, την κατάκριση και τη σκληρότητα. Είναι εγκράτεια της γλώσσας, καθαρότητα του νου και άνοιγμα της καρδιάς προς τον αδελφό. Διαφορετικά, η νηστεία καταντά εξωτερικό σχήμα χωρίς εσωτερικό περιεχόμενο.

Κλείνοντας, ευχήθηκε η πορεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής να γίνει για όλους πορεία επιστροφής, ταπείνωσης και πνευματικής χαράς, ώστε να φθάσουμε στο φως της Αναστάσεως έχοντας θέσει ως θεμέλιο τη συγγνώμη και την έμπρακτη αγάπη.

Τέλος, ανέγνωσε τη συγχωρητική ευχή και κάλεσε τους πιστούς να συμμετέχουν ενεργά στις ιερές ακολουθίες, προκειμένου να βιώσουν ουσιαστικά την πορεία προς το Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου, επισημαίνοντας ότι «δεν αρκεί η φυσική παρουσία, αν δεν συνοδεύεται από ψυχική εγρήγορση και αληθινή συμμετοχή».