Στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος μετέβη ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας. κ. Γερόντιος, προκειμένου να προεξάρχει της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας, η οποία τελέσθηκε εις ανάμνησιν της θαυμαστής επεμβάσεως του Αγίου Σπυρίδωνος κατά την 12η Νοεμβρίου του έτους 1718.

Η ημέρα αυτή αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό σταθμό στην εκκλησιαστική ιστορία της Κερκύρας, καθώς συνδέεται με τη θαυματουργική προστασία του Αγίου Σπυρίδωνος και την υπεράσπιση της Ορθοδόξου πίστεως και της ιεράς παραδόσεως της Εκκλησίας.

Κατά το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο πνευματικό ανάστημα και τη μεγάλη αγιότητα του Αγίου Σπυρίδωνος, του ταπεινού Επισκόπου Τριμυθούντος, ο οποίος, μολονότι απλός και απαίδευτος κατά τα ανθρώπινα, ανεδείχθη μέγας θεολόγος και υπέρμαχος της αληθείας της Εκκλησίας. Ο Άγιος Σπυρίδων, με την καθαρότητα της ζωής του, την ακλόνητη πίστη του και τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, υπήρξε ένας από τους φωτεινούς Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, υπερασπιζόμενος την αλήθεια περί του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ιδιαιτέρως μνημονεύθηκε το θαυμαστό γεγονός του έτους 1718, όταν ο Ενετός Αρχιναύαρχος και διοικητής της Κερκύρας Ανδρέας Πιζάνης επιχείρησε να επιβάλει στους Ιερείς του Ιερού Ναού του Αγίου Σπυρίδωνος την τοποθέτηση λατινικού ιερού θυσιαστηρίου, του λεγομένου «αλταρίου». Η απαίτηση αυτή προσέκρουσε στην πίστη και την εκκλησιαστική συνείδηση των Ορθοδόξων, οι οποίοι παρέμειναν σταθεροί στην παράδοση των Αγίων Πατέρων.

Η ιστορική παράδοση διασώζει ότι ο Άγιος Σπυρίδων δεν επέτρεψε την αλλοίωση του Ορθοδόξου χαρακτήρος του Ιερού Ναού του. Η επέμβασή του υπήρξε, για τον πιστό λαό, ακόμη μία φανέρωση της θείας προστασίας και της ζώσης παρουσίας του Αγίου, ο οποίος μέχρι σήμερα αποτελεί τον ακοίμητο φύλακα και προστάτη της Κερκύρας.

Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι τα θαύματα των Αγίων δεν αποτελούν απλώς γεγονότα του παρελθόντος, αλλά μαρτυρούν ότι η Χάρις του Θεού παραμένει ενεργός μέσα στην Εκκλησία. Ο Άγιος Σπυρίδων συνεχίζει να ευεργετεί, να παρηγορεί, να θεραπεύει και να ενισχύει τον πιστό λαό, όχι μόνο στην Κέρκυρα, αλλά όπου επικαλούνται με πίστη το πανάγιο όνομά του.

Παράλληλα, τονίσθηκε ότι η αληθινή τιμή προς τους Αγίους δεν περιορίζεται στην εξωτερική πανήγυρη, αλλά συνίσταται κυρίως στη μίμηση της ζωής τους. Ο Άγιος Σπυρίδων μάς διδάσκει την ταπείνωση, την απλότητα, την ακλόνητη πίστη, την αγάπη προς τον άνθρωπο και, κυρίως, την αφοσίωση στην αλήθεια της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία, όπως τόνισε ο Σεβασμιώτατος, δεν καλεί τον άνθρωπο σε μία θρησκευτική ιδεολογία, αλλά σε κοινωνία με τον ίδιο τον Χριστό. Η Ορθοδοξία είναι το φως της αποκαλυφθείσης αληθείας, η ζωή που προσφέρεται εν Χριστώ και η οδός της σωτηρίας του ανθρώπου. Γι’ αυτό και η πίστη της Εκκλησίας δεν μπορεί να νοθεύεται ή να συγχέεται με διδασκαλίες και παραδόσεις που αλλοιώνουν την αποστολική και πατερική παρακαταθήκη.

Η Ορθοδοξία είναι φως, διότι φωτίζει τον νου και την καρδιά του ανθρώπου· είναι αλήθεια, διότι αποκαλύπτει τον Χριστό ως την οδό, την αλήθεια και τη ζωή· είναι ζωή, διότι οδηγεί τον άνθρωπο στην κοινωνία με τον Θεό.

Και όπως ο Άγιος Σπυρίδων παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη και στην αλήθεια της Εκκλησίας, έτσι και κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός καλείται σήμερα να παραμένει σταθερός στην πίστη του, χωρίς φανατισμό, χωρίς μίσος και χωρίς φόβο, αλλά με πνευματική ανδρεία, διάκριση και αγάπη.